Ajurweda przedmiotem studiów uniwersyteckich

Na długo zanim nasza zachodnia cywilizacja podjęła badania w zakresie medycyny, w starożytnych Indiach istniały uniwersytety, na których nauczono medycyny ajurwedyjskiej. Obecnie, od połowy XX wieku ponownie istnieje możliwość studiowania tej dziedziny wiedzy na wielu wyższych uczelniach.

Rys historyczny

W początkowym okresie swego istnienia wiedza na temat ajurwedy była przekazywana w formie ustnej. Przyjmuje się, że w VII w. została ona spisana. Powstały wówczas dwa główne traktaty: Czaraka Samhita i Suszruta Samhita. Do kanonu dołączyła Asztanga Hridaya (skrócona wersja dzieł Czaraka i Suszruta). Te trzy starożytne księgi poświęcone ajurwedzie nadal służą jako najważniejsze podręczniki medycyny ajurwedyjskiej. Po okresie rozkwitu nastąpił kryzys, a ajurweda przetrwała głównie dzięki relacjom nauczyciel-uczeń.

Współczesność

Obecnie istnieje w Indiach 67 uczelni wyższych kształcących lekarzy medycyny ajurwedyjskiej w 18 specjalnościach.

Osoby pragnące studiować ajurwedę mogą zdecydować się na:

• szkolenia i kursy – trwające od 2 miesięcy do 2 lat,

• studia licencjackie – trwające 5 ½ roku, w tym rok obowiązkowej praktyki, po których uzyskuje się tytuł B.A.M.S. (Bachelor of Ayurvedic Medicine & Surgery),

• studia magisterskie – trwające 3 lata, po których uzyskuje się tytuł M.D. (Master Degree)

• studia doktoranckie – trwające minimum 2 lata, po których uzyskuje się tytuł Ph.D. (Doctor of Philosophy).

Wszystkie wymienione formy kształcenia oferowane są w Indiach na wyższych uczelniach. Kilka instytucji specjalizuje się w kształceniu studentów zagranicznych:

- International Center for Ayurvedic Studies, Gujarat Ayurved University, Jamnagar

- National Institute of Ayurveda, Jaipur

- Institute of Medical Sciences, BHU, Varanasi

- Dr. BRKR Govt. Ayurveda College, Hyderabad.