Ajurweda przedmiotem studiów uniwersyteckich
Na długo zanim nasza zachodnia cywilizacja podjęła badania w zakresie medycyny, w starożytnych Indiach istniały uniwersytety, na których nauczono medycyny ajurwedyjskiej. Obecnie, od połowy XX wieku ponownie istnieje możliwość studiowania tej dziedziny wiedzy na wielu wyższych uczelniach.
Rys historyczny
W początkowym okresie swego istnienia wiedza na temat ajurwedy była przekazywana w formie ustnej. Przyjmuje się, że w VII w. została ona spisana. Powstały wówczas dwa główne traktaty: Czaraka Samhita i Suszruta Samhita. Do kanonu dołączyła Asztanga Hridaya (skrócona wersja dzieł Czaraka i Suszruta). Te trzy starożytne księgi poświęcone ajurwedzie nadal służą jako najważniejsze podręczniki medycyny ajurwedyjskiej. Po okresie rozkwitu nastąpił kryzys, a ajurweda przetrwała głównie dzięki relacjom nauczyciel-uczeń.
Klasyczne traktaty ajurwedyjskie
Czaraka Samhita, Suszruta Samhita oraz Asztanga Hridaja Samhita to trzy najważniejsze starożytne księgi poświęcone ajurwedzie, nadal służące jako główne podręczniki medycyny ajurwedyjskiej. Uważa się, że powstały ponad 1200 lat temu jako oryginalny i kompletny zapis wiedzy o ajurwedzie.Koszyk
Twój koszyk jest pusty.
Reklama
Polecamy
"Ajurweda dla kobiet" Atreya
PLN 46.00 |
