Osiem członów jogi

A oto wspomniane osiem członów jogi:

1. Jama (yama) – zasady moralne.

2. Nijama (niyama) – zasady dotyczące naszego zachowania.

3. Asana (āsana) – pozycja ciała.

4. Pranajama (prānāyāma) – kontrola sił witalnych.

5. Pratjahara (pratyāhāra) – kontrola zmysłów.

6. Dharana (dhāranā) – właściwa uwaga lub kontrola umysłu.

7. Dhjana (dhyāna) – medytacja.

8. Samadhi (sāmadhi) – wchłonięcie.

Pierwszych pięć członów – od jamy do pratjahary – składa się na zewnętrzne aspekty jogi. Mają one charakter wstępny i stanowią podstawę głębszej praktyki. Pierwsze dwa (jama i nijama) odnoszą się do właściwej postawy wewnętrznej, do wartości i stylu życia nieodzownych w jodze, do jej podstaw etycznych. Kolejne trzy (asana, pranajama i pratjahara) to metody kontroli nad zewnętrznymi aspektami naszej natury, takimi jak ciało, oddech i zmysły. Ostatnie trzy (dharana, dhjana i samadhi) są nazywane samajamą, czyli integracją. W naturalny sposób łączą się z sobą. Uwaga w naturalny sposób prowadzi do medytacji, która z czasem powoduje wchłonięcie, czyli zjednoczenie obserwatora i obserwowanego. Pozwalają nam one poznać nasze prawdziwe Ja.

Ajurweda harmonizuje ciało, a prana pozwala nam prowadzić wewnętrzny proces medytacji. To zasadniczo część zewnętrznych środków pomocnych w jodze. Jednakże w ajurwedzie do uzdrawiania umysłu niezbędne są także wewnętrzne aspekty jogi, takie jak mantry i medytacja. Ajurweda zajmuje się zatem takimi samymi kwestiami, co joga, ale z innego punktu widzenia i w innym celu.

Fragment książki Joga i ajurweda. Samouzdrowienie i samourzeczywistnienie. Dawida Frawleya. Książka ukazała się w serii a-ajurweda.pl, nakładem wydawnictwa A-ti information service.